
�من معلم هستم�
هرشب از آينه ها میپرسم :
به کدامين شيوه ؟
وسعت يادِ خدا را
بکشانم به کلاس؟
بچه ها را ببرم تا لب درياچه یِ عشق؟
غرق دریای تفکر بکنم؟
با تبسّم يا اخم؟
�من معلم هستم�
نيمکت ها نفس گرم قدمهایِ مرا میفهمند
بال هایِ قلم و تخته سياه
رمز پرواز مرا میدانند
سيب ها دست مرا میخوانند
�من معلم هستم�
درد فهميدن و فهماندن و مفهوم شدن
همگی مال من است.
برچسب:
نویسنده: آریا جعفری